PRZYNALEŻNOŚĆ ADMINISTRACYJNA PARAFII

Parafia Błędów w początkach swego istnienia należała, pod względem administracji politycznej, do Księstwa Mazowieckiego. Mazowsze, po podziale kraju przez Bolesława Krzywoustego w 1138 r., stanowiło odrębną całość pod względem dynastycznym, politycznym, społecznym i prawnym. W roku 1462 Kazimierz Jagiellończyk, po bezpotomnej śmierci książąt mazowieckich Ziemowita IV i Władysława II, włączył dzielnice mazowieckie do Korony, zamieniając je na województwo rawskie, płockie i mazowieckie. Województwo rawskie przetrwało w swych granicach do upadku Rzeczypospolitej. Województwo rawskie dzieliło się na ziemie: rawską, sochaczewską i gostyńską. Przy jego wschodniej granicy leżały ziemie województwa mazowieckiego: warszawska i czerska. Granicą wschodnią była rzeczka Mogielanka wpadająca do Pilicy pod Przybyszewem.

Parafia Błędów należała więc do ziemi i powiatu rawskiego w województwie rawskim, gdyż leżała na wschodnim skraju województwa, nad rzeczką Mogielanką.

Należy zaznaczyć, że zwykle administracyjny podział państwowy pokrywał się z podziałem kościelnym.

W czasie zaborów, aż do roku 1867 parafia Błędów należała do powiatu czerskiego, Guberni Warszawskiej. Gdy zaś w roku 1867 Grójec ze starostwa niegrodowego stał się stolicą powiatu – Błędów wszedł do tegoż powiatu, województwa warszawskiego. Obecnie parafia Błędów należy do gminy Błędów w powiecie grójeckim w województwie mazowieckim.

Podział kraju pod względem administracji kościelnej tworzył się nieco inaczej niż podział polityczny Polski.

W wieku XIII rozległa diecezja poznańska dzieliła się na 4 archidiakonaty: poznański, śremski i pszczewski w Wielkopolsce oraz archidiakonat czerski na Mazowszu. Ten ostatni trwał do roku 1406, to jest do czasu przeniesienia go Warszawy przez biskupa Wojciecha Jastrzębca na skutek próśb Jana Księcia Mazowieckiego.

Archidiakonat Warszawski liczył w końcu XVIII w. 10 dekanatów: Błonie, Garwolin, Gąbin, Grójec, Latowicz, Liw, Mszczonów, Piaseczno, Sochaczew i Warka. W roku 1798 Papież Pius VI utworzył z archidiakonatu Diecezję Warszawską, liczącą 140 parafii, a w dniu 30.06.1818 Papież Pius VII, bullą „Ex imposita nobis” utworzył z diecezji warszawskiej oraz z części ziem archidiecezji gnieźnieńskiej, poznańskiej i płockiej – archidiecezję warszawską. W skład jej weszło 275 parafii, tworzących 20 dekanatów.

Błędów należał do roku 1919 do dekanatu grójeckiego. Do wieku XVI należał najprawdopodobniej do dekanatu Biała Rawska ze względu na przynależność polityczną do woj. rawskiego. Dekanat Grójecki obejmował bowiem wtedy parafie: Grójec-miasto, Prażmów, Pieczyska, Drwalew, Worów, Łęczeszyce, Jeziora, Jasieniec, Lewiczyn, Promna, Goszczyn-miasto, Przybyszew i Wyśmierzyce-miasto. Już w roku 1603 Błędów był jedną z 15 parafii dekanatu grójeckiego (Grójec, Błędów, Cieląc, Goszczyn, Jasieniec, Jeziorek, Lewiczyn, Lewin, Lipie, Lubania, Łęczeszyce, Mogielnica, Przybyszew, Wilków i Worów) i w dekanacie Grójeckim wytrwał do XX w. Skład dekanatu ulegał dość częstym zmianom. W końcu XVIII wieku dekanat grójecki liczył 16 parafii, a w końcu XIX wieku aż 30 parafii.

W roku 1919 Ksiądz Kard. Aleksander Kakowski dokonał reorganizacji dekanatów. Utworzony został wtedy między innymi dekanat goszczyński, a w skład jego weszło 9 parafii.

Ze względu na dużą odległość krańcowych wiosek od kościoła parafialnego w Błędowie, władze archidiecezjalne poleciły zainteresować się sprawą utworzenia nowej parafii Zaborzu. W dniu 25.07.1943 komisja składająca się z trzech księży wyjechała do wsi Dobiecin, Huta Błędowska, Katarzynów i Pelinów w celu zbadania, czy wsie te chciałyby utworzyć nową parafie w Zaborzu. Jedynie wieś Dobiecin opowiedziała się za przystąpieniem do nowej parafii. Inne wsie nie podjęły się ponoszenia ciężarów, wynikających z ewentualnej budowy nowego kościoła, a ponieważ doszły do tego trudności natury formalnej, jak uzyskanie zgody i przydziału materiałów na budowę kościoła, dlatego sprawa utworzenia nowej parafii na terenie obecnej parafii Błędów i Mogielnica – upadła.

 

Wizytacje kanoniczne

Księga wizytacji kanonicznych parafii Błędów spłonęła w pożarze 18.01.1824r. Wzmianki o niektórych wizytacjach spotykamy w adnotacjach kontroli ksiąg metrycznych, ale one nie pozwalają na ustalenie wszystkich wizytacji. W innych źródłach i opracowaniach wzmianki takie są bardzo nieliczne.